Benin Coup Failed—But Why Did Ecowas Finally Step In When It Didn’t for Niger?
Benin'de darbe başarısız oldu ama Nijer'de harekete geçmeyen ECOAS, şimdi neden devreye girdi?
www.bbc.co.uk
So Ecowas finally grew a spine and bombed coup plotters in Benin. What took so long? They watched Niger fall and didn’t lift a finger. Now, suddenly, Nigerian jets are in the air and troops from Ghana, Ivory Coast, and Sierra Leone are speeding to Cotonou. Was it the timing? Or did they finally realize coups are contagious?
İşte ECOAS nihayet cesaretini toplayıp Benin'deki darbecilere bomba yağdırdı. Peki bu kadar zaman neye gitti? Nijer'in düşüşünü sessiz izlediler. Şimdi aniden, Nijerya savaş uçakları gökyüzünde ve Gana, Fildişi Sahili ve Sierra Leone'den birlikler Cotonou'ya doğru ilerliyor. Mesele sadece zamanlamamıydı? Yoksa darbelerin bulaşıcı olduğunu sonunda anladılar mı?
The irony? Benin’s plotters were crushed not just by jets, but by the very thing African autocrats fear most: public opinion. Talon’s not loved—he locked out the opposition. But Béninois citizens still believe in ballots, not bullets. Unlike Mali or Burkina, this wasn’t a popular uprising. It was a desperate mutiny ignored by the people.
İronik olanı mı? Benin'deki darbeciler sadece uçaklar değil, Afrika otoriterlerinin en çok korktuğu şey—halkın tepkisi—tarafından da ezerildi. Talon sevilmiyor—muhalefeti dışlamış. Ama Béninois halkı yine de kurşunlara değil, oy sandıklarına inanıyor. Mali veya Burkina Faso gibi bu bir halk isyanı değildi. Bu, halk tarafından yok sayılan umutsuz bir isyandı.
İnsanlar unutuyor—ECOAS, aniden demokrasiyi umursar hâle gelip harekete geçmedi. Benin'in cumhurbaşkanı yardım istedi ve hâlâ iktidarda olduğu için harekete geçtiler. Nijer'de Bazoum zaten gözaltındaydı. O anda cunta kontrolü ele geçirmişti. Burada hukuki ve prosedürel bir çizgi var. Artık yönetmeyen bir hükümeti 'kurtaramazsın'.
Lütfen. Onları ilgilendiren bir örneğin oluşması. Eğer Benin düşerse, Togo ya da Nijerya sıradadır. Onların savunduğu demokrasi değil—bölgesel istikrar. Gerçek olalım: ekonomik çıkarlar. Benin'in limanları ticarete hayati önem taşır. Darbelerin yayılmasına izin verirsen, ekonomiyi boğarsın.
Benin halkına saygı duyuyorum. Daha önce protestolar denediler, sivil toplum kurdular. 1990'lardaki demokratik dalga hâlâ hafızada. Darbelerde bu meşruiyet yok. Askerler burada kahraman değil—silahlı isyancılar.
Tam da bu. Bu bağışıklık falan değil. Bana bölgesel bir bloğun, büyük güçler ya da petrol çıkarları arkasında olmadan yaptığı bir müdahaleden bahsedin.
Şunu da kabul edelim: Talon güçlü bir büyüme sağladı. Benin'deki insanlar somut kazanımlar hissediyor—yollar, elektrik, hizmetler. Bu istikrar kaosa sıcak bakmalarını azaltıyor. Mali veya Burkina’da devlet hizmet veremedi. Orada askerlere alkış yağdı, kurşun değil.
Hepsi doğru ama gençliği göz ardı etmeyin. Batı Afrika'da nüfusun %70'i 30 yaşın altında. Ve işsizler, huzursuzlar. Benin'de darbe başarısız oldu çünkü insanlar sisteme hâlâ güveniyor. Ama Talon'un büyümesi aşağıya yeterince inmediyse, bir sonraki sefer öncüyü askerler değil, öğrenciler yapar.
Fransa'nın gölgesi bunların hepsinin üstünde uzanıyor. Mali ve Burkina’da Fransız askeri varlığına duyulan öfke darbeleri alevlendirdi. Ama Talon tarafsız kaldı. Yabancı üs yok, Fransız birlikleriyle 'terörle mücadele' operasyonu yok. Bu yüzden ordu bölünmüş durumda—milliyetçi bir darbenin arkasında birleşmemişler.
Talon'un romantikleştirilmesine gerek yok. Muhalefet liderlerini tutuklattı. Gazetecileri hapse attı. Gelecek cumhurbaşkanı neredeyse kendi seçtiği biri. Bu demokrasi değil—yönetilen geçiş. Darbe başarısız oldu çünkü insanlar kaosa hazıf değil, rejimi sevdikleri için değil.