Is This the Most Relatable Book About Midlife Chaos or Just Another Hypochondriac’s Nightmare?
Bu, Orta Yaş Kaosunun En İşine Yarar Kitabı mı Yoksa Bir Hipokondriğin Kabusunun Yeniden Anlatımı mı?
www.goodmorningamerica.com
So Catherine Newman’s new novel 'Wreck' is the latest 'GMA' Book Club pick—and honestly, if you’ve ever woken up at 3:38 a.m. to Google symptoms of a pearlescent skin bump, this book is basically your life narrated by a novelist who actually gets it.
Yani Catherine Newman'ın yeni romanı 'Wreck', en son 'GMA' Kitap Kulübü seçimi oldu—ve dürüst olmak gerekirse, sabahın dördünde göğüs memesine benzer bir beni kanser sanıp Google'da arattıysanız, bu kitap tıpkı gerçek hayatınız gibi ama bunu anlayan bir yazar tarafından anlatılmışçasına.
It follows Rocky, fresh off her Cape Cod vacation from 'Sandwich,' now deep in the trenches of adult kids moving back home, a husband who thinks touching your boob is foreplay, and a father slowly fading. But instead of falling into typical 'family drama' tropes, Newman gives us this beautifully messy blend of humor, dread, and the absurdity of Googling cancer symptoms at 4 a.m. while being suffocated by a 15-pound cat.
Romanda, Rocky'nin Kabaköy tatilinin ardından Massachusetts'de yaşanan, yetişkin çocukların evine geri dönmesi, göğsünü okşamanın ön oyun olduğuna inanan bir eşe, zihinsel olarak kaybolan bir baba ile başa çıkmaya çalışması anlatılıyor. Ama tipik 'aile dramı' klişilerine sapmak yerine, Newman bize sabaha karşı dörtte kanser belirtileri ararken 7 kiloluk bir kedinin altında ezilen birine has, neşeli, kaygılı ve saçmalık dolu bir karışım sunuyor.
Newfoundland köpeği gibi göğsüne damlayan tükürüğüyle hayat seçimlerinizi değerlendiren Chicken adlı kedi sahnesi mi? Bireysel duygusal zekanın doruğu. Bu evin gerçek terapisti kedi.
Bu tam anlamıyla modern hipokondrinin anlatımsal yansıması — WebMD çağındaki medikalize olmuş kaygı. 'Hipokondrik olman malign değil demek değil'denilen satır, yüksek lisans ders planlarında olmalı.
Alıntıyı okudum ve artık galaktik cilt kanserim olduğuna ikna oldum. Teşekkürler Catherine Newman. Ayrıca, kedim bana yargıcı bir şekilde yalarken durursa, ondan boşanacağım.
Dürüst olalım: 'GMA Kitap Kulübü seçimi' aslında 'bu, Kasım'a kadar 800 bin kopya satacak' anlamına gelir. Newman hedef kitlesini iyi biliyor: yaşlanan ebeveynleri, yetişkin çocukları, onları gözleyen kedileri olan kadınlar.
Uykusuzluk sahnesi mi? Mükemmel. Uykusuzluğunuzu mağara keşfetmiş gibi araştırıyor olmak mı? Kesinlikle. Google yapmayacağına dair yemin edip yine de yapma anı mı? Evrensel gerçek.
Newman roman yazmıyor — ‘orta yaşlı beyaz kadın’ deneyimini kusursuz bir şekilde parçalıyor. Bu, daha çok mizahi, uyku mahrumu bir annenin anlattığı antropolojik bir incelemeden ibaret, kurmacadan çok uzak.
Evet, komik ve gerçekçi — ama göğsünde kedi olan ayrıcalıklı insanların önemsiz sorunlar üzerine kaygılandığı başka bir kitap gibi görmeyelim.
Ücretsiz nüshalar mı? Küçük Ücretsiz Kütüphaneler aracılığıyla küresel dağıtım mı? İşte destekleyebileceğim türden edebi aktivizm. Bu kitap, bir şişe mesajı gibi yağmurla kaplanmış, birinin ön bahçesinde bulunmaya layık.