Is Antony Price the Most Underrated Fashion Genius of All Time — and Why Is He Back Now?
Antony Price, tüm zamanların en çok haksız yere göz ardı edilen moda dâhisinden başka bir şey mi — ve neden şimdi geri dönüyor?
Hadi ama, eğer bir zamanlar sıvı altına dönmüş gibi görünen lameli bir elbiseyi ya da bir rock yıldızının keskin hatlı bir kostümünü gören herkesin hayran kaldığını düşünürsek, aslında onun izini bilmeyerek hissettiniz demektir. Bu adam sadece kıyafet tasarlamadı—kimlikler yarattı. Roxy Music’in androjen görkemesinden, Grace Jones’u silahlanmış bir tanrıça gibi giydirmesine kadar, Price rock ve pop tarihinin en ikonik kıyafetlerinin görünmez mimarıydı. Ve şimdi, 80 yaşında, yanında onu gerçekten anlayan ateşli 32 yaşındaki bir ortakla geri döndü.
Marco Capaldo (16Arlington’dan) ile yapılan iş birliği sadece nostaljiye dayalı bir hamle değil. Günümüzün nasıl ciddiye alınacağını unuttuğu bir çağa rağmen görkemi tam anlamıyla benimseme girişimidir. Moda ödülünün aday listesinde anıldığı anda 'Mezarımı mı açtınız?' şeklindeki şakası mı? Saf, alaycı dâhiliğin ürünü. Ama asıl çarpıcı nokta, 70’lerde tasarladığı kıyafetlerin şimdilerde 20.000 euroya satılmış olması — ve hâlâ 2024’ün bir galasında takılacak gibi görünmeleri. Peki bu bir geri dönüş mü, yoksa aslında hiç mi ayrılmıştı?
Buradaki asıl hikâye koleksiyon değil—kültürel bellek. Roxy Music ile yaptığı iş modaydı; mit yaratmaktı. Rock yıldızlarını arketip haline getirdi. Capaldo’nun bunu fark etmesi? Nadir. En çok revivalist hareketler, sadece estetikleri yeniden üretir. Bu ise taklit değil, bir soy ağacı hissi veriyor.
Bir eski Price 20 bin euro mu? Şaşırmadım. Eserleri zaman kapsülleridir. Ama şöyle bir şey var: yeniden satış değeri ≠ önem. Asıl test, Gen Z kuşağının şöhret fikrine yatırım yapmasıdır — sadece Instagramlanabilir bir an değil.
Tamam ama modern teknoloji olmadan askısız bir elbiseyi nasıl şekillendirdiğinden bahsedemeyiz mi? Bu sihirbazlık. Ve eğik kesimler? Toplu olmaksızın hacim yaratma yeteneği? İşte tasarım okullarında öğretmedikleri şey bu.
Harika bir hikâye ama buna ismini verelim: Bu, kültürel itibarla sarılmış bir para şovudur. Capaldo güvenilirlik kazanıyor, Price ilgiye kavuşuyor, zengin enflüyanserler Instagram'da gösteriş yapmak için 5 bin euro verip elbise alıyor. Görkem mi? Daha çok ponponlu kapitalizm gibi.
Modanın insanı yormasından çok güçlendirmesi gerektiğine inanan biri olarak bunu okurken hafiften duygulandım. Price, kadınları kendilerini nasıl görmek istedikleri gibi gördü. Otomatik olarak 'seksi' değil, hâkim biri olarak. Bu her şeyi değiştiriyor.
Duygusallığı anlıyorum ama gözyaşları atölyenin kirasını karşılamaz.
80 yaşında, eleştirmenlerin ikonik diye nitelendirdiği bir koleksiyonu piyasaya sürmek? Price sadece bir tasarımcı değil. Yaş ayrımcılığına karşı bir sergilemedir. İşte miras bunun gibi görünür.
Kendisini 'görünmeyen el' olarak tanımladı — ama dürüst olalım, tüm bu süre boyunca görkemin nabzı oydu.