Game Awards' 'Future Class' Was a Diversity Showcase — Then It Vanished. Was It Ever More Than a PR Stunt?
Oyun Ödülleri'nin 'Future Class' Programı Çeşitlilik İçin Bir Sergi Gibiydi — Sonra Aniden Kayboldu. Aslında Hiçbir Zaman Sadece Bir PR Yapısından İbaret Miydi?
Oyun Ödülleri, 2020 yılında 'Future Class' programını, temsil eksikliği olan oyun topluluklarındaki çıkan seslere ışık tutma adlı cesur bir vaat olarak başlattı. Sadece formalite amaçlı bir tanınma değil, mentorluk, kariyer erişimi ve gerçekten etki alanı vaat edildi. Ancak yeni bir sınıf ilan edilmemesi ve programın web sayfasının sessizce kaldırılması, bunun sussuzca gömüldüğünü gösteriyor.
Eski üyeler, tanıtım etkinliklerine uçakla getirildiklerini, kameraların arkasında oturttuğunu ve buluşmaların Starbucks'ta geçtiğini söylüyor. 'Mentorluk' denilen şey genelde büyük bir isimle yapılan 30 dakikalık bir zoom görüşmesiydi — ilham verici evet, ama vaat edilen kariyer altyapısı hayır. Şimdi pek çok kişi soruyor: DEI dalgası soğuduğunda sadece imaj için kullanılıp atıldık mı?
Bu sahnelenmiş bir dayanışmaya benziyor. Gerçek kaynak harcamadan 'çeşitlilik' kutusunun işaretlenmesini istediler. Starbucks buluşması mı? Mükemmel bir metafor: kısa, ucuz ve unutulacak. Bu sesler görünürlükten fazlasını, örneğin Filistin için konuşmayı istediğinde, halı da onların altından çekildi.
Bizi uçakla getirdiler, ekipmanın arkasına oturttular, görmezden geldiler, sonra adımızı asla haberimiz olmayan bir sponsor videosunda kullandılar. Sıfır etkimiz olan ödüllerde ‘çeşitliliği temsil etmemiz’ istendi. En korkunç ironi mi? Palestin için sadece ses çıkarmayı göze aldığımızda programı iptal ettiler.
2021'de Future Class ile ilgili e-postayı aldım ve düşündüm ki: sonunda bir kapıyı aralayabilirim. Ama 'mentorluk' beni unutan biriyle yapılan tek bir zoom görüşmesiydi. Takip yok, erişim yok. Davetliler arasında olup da dans pistine alınmayan biri gibi hissettim. Yine de Discord grubu yaşıyor — gerçek bağlantılar orada kuruldu.
Gerçeğe bakalım: DEI programları, pazara uyduğunda gelişir. Future Class bedava çeşitlilik markalaşmasıydı. Tartışma başladığında yük haline geldi. Onu kesmek soğuk, hesaplanmış bir iş hamlesiydi — ahlaki bir başarısızlık değil, ROI hesabının sonucuydu.
Tam olarak. Gerçek topluluk ödül töreninde değildi, Discord'daydı. Oralarda iş fırsatlarını, travmaları ve duygusal desteği paylaştık. Keighley sadece sahneyi kurdu — biz destek sistemimizi kendi kendimize inşa ettik.
Bu bir modeli izliyor: Şık bir girişle başlayan ama zor konuşmalar başladığında kaybolan teknoloji 'kapsayıcılık' girişimleri. Google'ın ayrımcılık protestolarını, Microsoft'un DEI ekibini işten çıkartmasını gözlemleyin. Rahatsız edici sorumluluktan kaçış görüyoruz.
Ah evet, katılımcılar haricinde herkesi güçlendiren bir 'güçlendirme' programı daha. Şaşırtıcı. Bundan sonra bize 'influencerların ruh sağlığına verdiği önem' mi anlatacaklar? /s
Ve bu alay mı? Yorgunluğun sesidir. Aynı davalara devam ediyoruz. Gerçek değişim sahnede olmaz — sorumluluk alınmasının sonradan silinemeyeceği Discord gibi kanallarda olur.