James Cameron Just Dropped a Time Bomb: Why Avatar 4 Jumps 8 Years Ahead Before We Even See Fire and Ash
James Cameron, Henüz Ateş ve Kül'ü Görmeden 8 Yıl İleri Atlayacak: Avatar 4'ün Zaman Bombası
geektyrant.com
So here's the twist nobody asked for: Avatar 4 is set roughly eight years after Fire and Ash — which hasn't even been released yet — and they've already shot key scenes. Why? Because kids age, CGI doesn't. Cameron admitted they had to film early footage of the younger cast 'before they wouldn’t be kids anymore.'
İşte kimse beklemediği bir dönüş: Henüz çıkarılmamış olan Ateş ve Kül'den yaklaşık sekiz yıl sonra geçen Avatar 4, çocuk oyuncuların yaşlanması sorunu yüzünden önceden çekilen sahnelerle hayata geçiriliyor. Cameron bunu açıkça söyledi: 'Daha çocuk olmaktan çıkmadan önce bu sahneleri çekmemiz gerekiyordu.'
And get this: the cast did performance capture for 18 straight months — nine months per film — bouncing between sequels like it was a cinematic tennis match. Let that sink in. Meanwhile, Pixar voice actors record entire films in days. But hey, when your characters run barefoot through alien forests, I guess 'show up and read lines' just doesn’t cut it.
Ve işte en iyisi: oyuncular 18 ay boyunca peş peşe performans yakalama çalışması yaptı — her film için dokuz ay — sanki bir sinematik tenis maçı gibi devam eden serilere oradan oraya atlayarak. Bir saniye için düşünün buna. Pixar’da ise seslendirme sanatçıları tüm filmleri birkaç günde kaydeder. Ama hey, karakterler aldatıcı ormanlarda ayaklarında ayakkabı olmadan koşuyorsa, 'gir, replikleri oku ve çık' yetmez tabii.
Aslında bu harika bir prodüksiyon vizyonu. Sadece bir film değil, insan ömürlerini de yönetiyorsun. On yıl sonra bu kadroyu yeniden toplamaya çalışmayı hayal edin – bazıları ölmüş, emekli, ya da işleri çok iyi gittiği için ilgilenmez hâle gelmiş olabilir. Çocuk performanslarını şimdi kilitlemek? Afiyetle dehâlık. Bu franchise 4 boyutlu satranç oynuyor, diğerleri dama ile yetiniyor.
Bir anne olarak onaylıyorum: çocuklar bir gece içinde değişir. 2023'te çekilen bir sahne, 2030'da kullanılsaydı saçma olurdu. Çocukluk yaşına geri döndürücü CG yok. Yapılacak tek yol bu. Saygı duyuyorum.
Kesinlikle. Sadece yaşla ilgili değil — performansın gerçeğiyle ilgili. 10 yaşında olan bir çocuğun enerjisi, savunmasızlığı ve bedenselliği, 17 yaşında 'genç' oynamakla kopyalanamaz. Cameron’ın yöntemi, on yıllar boyunca duygusal sürekliliği garanti eder. Bu sinema, uzun vadeli bir heykeltıraşlık biçimi.
Bekleyin bir dakika. Çocuk oyunculardan, sanki birer atık gibi bahsediyor ama sonra 'İlk ikisinden para kazanmamız gerekiyor' diyor. Kardeşim, tarihin en çok para kazanan ilk üç filminde ikinisinin sahibisin. Paranla ilgili endişeli değilsin — mirasınla ilgileniyorsun. Bütün bu durum büyük bir egoyu kokuyor.
Gerçeğe bakalım: Avatar para basıyor çünkü Cameron'ın hem zamanı hem bütçesi var. Çoğu film yapımcısı 2 milyon dolar için yalvarıyor. Oysa o, 10 yıl ilerisi için sahne çekiyor. Bu ileri görüşlülük değil — franchise ayrıcalığı.
Ve şu ironiyi göz ardı etmeyelim: Sigourney Weaver bir çocuk oynuyor. Gerçek çocuk oyuncuların büyümesinden kaygılanırken, yetişkin bir oyuncu çocuk rolü yapıyor. İkirciklik gerçekten lezzetli.
Hayranların Cameron'un her bir damlasını sanki kutsal kitap gibi değerlendirmesini çok seviyorum. Adam sahneleri sıraya göre çekmiyor ve birden 'deha düzeyinde vizyon' oluyor. Bir de bakmışsın, kahve siparişi sinema okullarında anlatılıyor.
Sigourney'in çocuk oynamasının ikiyüzlülük olduğunu söyleyen kişiye cevaben: O, bir Na'vi çocuğunu oynuyor. Bu beden laboratuvarda büyütüldü. Aynı şey değil. Hikâye kurallarına biraz saygı duyın.