Colorado’s Wolf Reintroduction Hits Wall: Will the West Ever Heal Its Wild Heart?
Colorado'un Kurt İhiyacı Duvara Tokatlandı: Batı, Yaban Hayatını Geri Getirebilecek mi?
coloradosun.com
So Colorado’s wolf comeback plan just took another body blow — this time from Washington state, who said, 'Nope, can’t spare a few wolves.' Not because of politics, mind you, but because Washington’s own wolf numbers are dipping and, ironically, they’re now too precious to export.
Colorado'nun kurt geri dönüş planı bir kez daha sert bir darbe aldı — bu sefer Washington eyaletinden, 'Hayır, birkaç kurt ayıramayız' diyerek. Siyaset nedeniyle değil, dikkat edin, Washington'ın kendi kurt popülasyonu azalıyor ve ironik şekilde artık ihraç edilecek kadar değerli değil.
Meanwhile, Colorado’s program is already on life support: 10 out of 25 wolves dead in two years — some shot, some killed by predators, one even executed by wildlife officials after it ‘misbehaved.’ And despite legal protections, the public response? Comments like, 'I hope she was pregnant' and 'Six down, nine to go.' Charming.
Bu arada Colorado'nun programı zaten hayatta kalma mücadelesi içinde: 25 kurdan 10'u iki yıl içinde öldü — bazıları vuruldu, bazıları yırtıcı hayvanlara yenildi, biri 'kural dışı davrandıktan' sonra yetkililerce infaz edildi. Yasal korumalara rağmen halk tepkisi nedir? 'Umarım gebe idi' ve 'Altısı gitti, dokuzu kaldı' gibi yorumlar. Ne cana yakınlar.
Dinliyorum, doğayı saygılıyım ama kurtlar sığır mıknatısı. Ortaçağ çobanları değiliz ki çam yarmaklarımla sürüyü koruyalım. Bu hayvanlar buzağıları öldürüyor, koyunları yiyor sonra hükümet ‘nice harika’ dememizi mi bekliyor? Bu arada, iyi bir tazminat yok. Bu ekonomik bir savaş.
Bu savaş değil. İhyadır. Kurtlar bir anahtar türdür. Onları kaldırın, tüm ekosistem çöker. Onları 1900'lerde pislik böcekleri gibi yok ettik — şimdi, aşırı nüfuslanmış geyiklerle çöken nehirlerle faturasını ödüyoruz. Ama tabii, koyunlarınız için ağlayın, gerçi çakallar onları zaten daha çok yiyor.
Çobanların acısını anlıyorum, gerçekten. Ama gerçekten kurtların olmadığı bir Batı mı istiyoruz? O, içinde ölü bir Batı. Çitler inşa edebilir, tazminat sağlayabilir, koruma köpekleri kullanabiliriz. Ama doğallıktan vazgeçtiğimizde, bu yerin ruhunu kaybederiz.
İkamet yerinin değiştirilmesi bir mayın tarlasıdır. Stres, seyahat, tanıdık olmayan arazi — ikamet değiştiren hayvanlar sadece ilk yıl %30-50 ölüm oranıyla karşı karşıyadır. Etkili bir şekilde hayatlarla kumar oynuyoruz. Ve nesli tehlikede bir tür için mi? Bu kabul edilemez.
İşin asıl çarpıcı kısmı: 10(j) kuralı, Colorado Doğa Koruma Kurumu'nun kurtları Wisconsin, Michigan veya Minnesota'den getirmesine izin veriyor. Ama o eyaletler, kurtlarıyla ilgili kararları Colorado'nun vermesini istemiyor. Bu biyoloji değil, idari gurur.
Unutmayalım: Washington'daki kabileler yardım etmeye hazırdı — ta ki Colorado Doğa Koruma Kurumu, Colorado'nun Ute kabileleriyle anlamlı bir şekilde istişare etmeyi başaramayana kadar. Bu sadece kurtlarla ilgili değil. Kararlar kutsal toprakları etkilediğinde, masaya kimin oturacağı meselesi.
Sürpriz: Colorado aramaya devam edecek. Her zaman yaptığı gibi. Çünkü kimse itiraf etmek istemediği gerçek nedir? Biz gerçekte kurtları geri getirmek istemiyoruz. Sadece bunu söylediğimiz için iyi hissetmek istiyoruz.
Dağınık olduğunu biliyorum. Ama bırakılan her kurt, Batı'nın dokusuna geri ekilen bir ipliktir. Hedefe ulaşmadık — ama yarayı dikişliyoruz. Bunun bir anlamı olmalı.