Where Are James Webb, Voyager, and Other Legendary Spacecraft Right Now? (Hint: You’re Probably Looking at Them)
James Webb, Voyager ve Diğer Efsanevi Uzay Gemileri Şu Anda Nerede? (İpucu: Muhtemelen Tam da Onlara Bakıyorsunuz)
www.space.com
It turns out that the James Webb Space Telescope isn't floating somewhere in a mysterious void—it's actually just beyond the Moon’s orbit, hanging out at the L2 Lagrange point like a silent cosmic sentinel. And if you look up toward the constellation Taurus in October, you're staring in the exact direction where Webb is peering into the birth of galaxies.
James Webb Uzay Teleskobu'nun, gizemli bir boşlukta süzülmediğini, aslında Ay'ın yörüngesinin hemen ötesinde, galaksilerin doğuşuna bakan sessiz bir kozmik gözlemci gibi L2 Lagrange noktasında durduğunu ortaya koyuyor. Eğer Ekim ayında Boğa takımyıldızına doğru bakarsanız, Webb'in galaksilerin doğuşunu izlediği tam o doğrultuya bakıyor olacaksınız.
Meanwhile, Voyager 1 is so far away that its faint radio signal takes over 22 hours to reach Earth—and yet, it's still in roughly the same patch of sky as the star Rasalhague, near Ophiuchus. Think about that: you could be gazing at the same celestial neighborhood as the most distant human-made object in history, and not even know it.
Bu arada, Voyager 1 o kadar uzakta ki, zayıf radyo sinyali Dünya’ya varmak için 22 saatten fazla sürede ulaşır — ama yine de Rasalhague yıldızı yakınındaki Ophiuchus’un hemen yanındaki gökyüzünün yaklaşık aynı bölgesinde bulunur. Bir düşünün: tarih boyunca insan eliyle yapılmış en uzak cisme ait gökyüzünün aynı mahallesine bakıyor olabilirsiniz ve bunun farkında bile olmayabilirsiniz.
Bu, harika bir halka açık bilim çalışması, ama şöyle bir gerçek payı var: Webb, Güneş-Dünya L2 noktasında ve Dünya ile birlikte Güneş etrafında dönen bir konumda bulunuyor. Bu yüzden yıldızlara göre gökyüzündeki konumu yavaşça değişiyor olsa da sonsuza kadar ‘Pleiades’in altında’ kalmayacak. Dünya'nın yörüngesiyle birlikte kayıyor.
Dürüst olmak gerekirse? Voyager'la aynı gökyüzünü paylaştığımı düşünerek yukarı bakmaktan hoşlanıyorum. Onu göremem, ama orada olduğunu biliyorum. Bu kozmosla gizli bir arkadaşlık gibi bir şey.
İlham için harika ama uzay gemilerinin adeta birer referans noktası gibi ‘orada’ oldukları izlenimi verelim. Onlar saatte on binlerce mil hızla ilerliyor. Gökyüzündeki konumları dakika dakika değişiyor. Dünyada bu, dürüst olmak gerekirse astrolojiye astronomyayı andırıyor.
Adil bir nokta — ama bahsettiğimiz şey ‘Aldebaran üzerinde süzülüyor’ değil, ‘doğrultusunda’. Bu haritalar gezginciye yön bulma aracı değil, halka nereye bakması gerektiği konusunda genel bir fikir vermek içindir. Bir turist haritasını kaldırımdaki her çatlağı göstermediği için eleştirmesiniz.
Bir hükümet kapanması sebebiyle Juno'nun görevinin sessizce sona ermesi olasılığı hakkında konuşabilir miyiz? Bu sadece üzücü değil, ulusal bir utanç. Böylesine ilerledik, böylesine bir miras oluşturduk ve şimdi politika yüzünden sadeyece sönüp gidebilir mi?
Ayrıca, avludaki teleskopuyla bu bölgeleri görmek isteyen herkese bir alkış. Işık kirliliği olan gökyüzlerinde bunu yapıyorsanız, kendinize teşekkür edin — savaştığınız her foton, yaygın şehirleşmeye karşı sessiz bir isyan eylemidir.
Voyager'ın Altın Kaydı hâlâ tüylerimi diken diken ediyor. Düşünün — on binlerce yıl sonra, bir uzaylı onu bulup Chuck Berry çalabilir. Bizim ‘merhaba’ dediğimiz bu sanır.