Is Congress Finally Taming the Wolf Problem—Or Just Feeding the Culture War?
Kongre artık kurt sorununa mı çözüm buluyor yoksa sadece kültür savaşı mı körükleniyor?

Tamam, Kongre şimdi çiftçilerin hayvanlarını korumasına izin vererek kurt sorununu 'çözdü'. Ama haydi ama: bu sadece ineklerden değil, kırsal mahallelerin gururundan, Federal müdahalesinden ve bir türün 'yeterince toparlandığına' kimin karar verdiğinden bahsediyor. Kurtlar bir kere çıkarıldı, bir kere geri konuldu, mahkeme emriyle sallandı, şimdi de Kongre yargı müdahalesini yasaklayarak kararın kalıcı olmasını istiyor. Verimli gözüküyor—ta ki vahşi yaşam biliminin politik bir skor tablosu olmadığına kadar.
Üreticiler gerçekten yaşadıkları kayıplar nedeniyle seviniyor—ölen inekler, kaygılı geçen geceler. Ama kurtları romantikleştiren 'kıyıdaki elitler'e karşı sembolik bir zafer olduğu gibi görmezden gelmeyelim. Dengeli bir yönetim hakkında ciddi konuşabilir miyiz—yoksa bu da sadece yeni bir cephe mi çiziyor?
Yasa 'bilime dayalı' diyor ama bir türü yasayla kalıcı olarak listeden çıkarmak mı? Bu bilim değil, laboratuvar önlüğü giymiş siyaset. Bilim verilere göre değişir, seçmen listelerine göre değil.
Kocam geçen yıl 14 inek kaybetti. On Dört. Kurtlara düşman değiliz—biz doğaya saygı duyarız. Ama saygıyla hayatta kalamayız. O D.C.’li yasamcılardan bir kışımızı burada geçirmelerini, geçim kaynaklarının parçalanışını izlemelerini isterim.
Görmezden gelinen asıl konuya değinelim: yasayla türleri listelerden çıkarmak tehlikeli bir örnek oluşturur. Bir kez tür yönetimini yasaya bağladığınızda esnek davranmak zorlaşır. 10 yıl sonra kurt popülasyonu çökerse ne olacak? Bunu düzeltmek için yine bir Kongre yasası mı gerekecek?
Anlıyorum—hayvanlar önemli. Ama kurtlara ‘sorun’ demek, kutup ayılarına karşı iklim değişikliğini suçlamak gibi. Onlar sadece doğal geleni yapıyor.
Devletler yerel vahşi yaşamı yönetmeli. Nokta. Federal hükümet 1974'te tek tip kurallarla devreye girdi—artık toparlandıktan sonra bile ellerini çekemiyor.
Açık konuşalım—bu yasa kurtlarla ilgili değil. 2024 seçimleriyle ilgili. Seçim yılında kırsal kesimin tepesini tutuşturan konuları geçirmek, ılımlıları kaybetmeden seçmen temelini harekete geçirmenin yolu.
Tam olarak. Tariç, esnek olmayan vahşi yaşam yasalarının maliyetli düzeltmelerle sonuçlandığını gösteriyor. Kaliforniya akbaba’sını hatırla? Onları neredeyse kaybediyorduk çünkü çok geç harekete geçtik. Esneklik türleri kurtarır.
Elbette siyaset dahil—bu bir demokraside tarım yasası. Ama çiftçilerin gerçek kayıplarını görmezden gelirken onların sadece bir oyuncak olduğunu söylemek aynı derece dürüstsüz.