Did the GQ Red Carpet Just Invent 'Sirencore'? Because Everyone’s Leaking Femme Fatale Vibes Now
GQ'nun ödül töreni kırmızı halısı şimdi 'Sirencore' adlı bir tarz mı yarattı? Çünkü herkes birden bire fahişe cazibesi saçıyor

GQ’nun Yılın Adamı töreninin kırmızı halısı yalnızca moda değildi; neredeyse bir estetik bildiriydi. 'Sirencore', koyu konturlar, solgun dudaklar ve 'senden bana ait bir şey biliyorum' bakışıyla galip geldi. Bu daha çok güzellikten çok psikolojik savaş sanatıydı.
Dikkat çeken şey 'siren' makyajının nasıl değiştiği: Alix Earle ılık altın parıltı getirirken, Mitchell tam anlamıyla Y2K siberpunk havasına büründü, Gabbriette ise gri tonlu minimalizme döndü. Bu tek notadan ibaret değildi; tam bir duygu senfonisiydi.
Siren makyajı tarzı tam anlamıyla güç yansıtır. Solgun dudaklar ve temiz göz kapakları kontrol edildiğini, abartılı kirpiklerle yüz hatları ise hâkimiyeti ima eder. Bu makyaj değil; eyelinerli bir zırh.
Gerçek olalım—sabah 8'den önce kimimiz keskin bir kedi gözü yapabilir ki? Bu benimsenebilir bir güzellik değil. Bu ünlü cosplay'i.
Aslında sabit bir el ve YouTube videolarıyla keskin eyeliner mümkün. Alix Earle'ın parıltılı makyajını 20 dakikada yaptım. Engel beceri değil—zaman.
Gabbriette’ın çıplak göz kapağı ve gri dudaklı görünümü dâhiyaneydi. Hiç sparklesiz, hiç trajedisiz—sadece buz gibi mesafelilik. Mükemmel bir anti-glamur ifadesi.
Herkes bunların saatlerce boş vakitleri olan sanatçılar tarafından yaratılan profesyonel makyajlar olduğunu unutuyor. Benim ‘kırmızı halım’ ise Zoom takım toplantısı öncesi sürdüğüm biraz fondöten.
Shay Mitchell’in elektrikli gözü mü? Bu siren değil—2003 MySpace’teki gençlere yazılan bir aşk mektubu bu. Dönüşüne bayılıyorum ama bunun yeni olduğunu iddia etmeyelim.
Eski mitolojide sirenler güzel değildi—tehlikeliydi. Bugünki makyaj bu gerçeği doğru şekilde yansıtıyor. Çekicilik değil, emir vermek meselesi.
Bu arada Ayan Broomfield, bejimsi makyaj ve 24 ayar özgüvenle 'Wimbledon’ı yeni kazandım' havası saçıyordu.