Misha Glenny Is the New Host of 'In Our Time' — Can He Fill Melvyn Bragg’s Shoes?
Misha Glenny 'In Our Time'a Yeni Evcil Başkan — Melvyn Bragg’ın Ayakkabılarını Giyebilir mi?
Sonunda Melvyn Bragg, tarihin en zengin entelektüel radyo programlarından birinin mikrofonunu 20 yılı aşkın bir aradan sonra devredebilecek birini buldu. Fermat'ın son teoreminden kuş göçlerine kadar 1000'den fazla bölüm — hepsi 'bilerek ilgisiz olmak' gibi sarsılmaz bir prensiple yönetildi. Evet, dostlar, Twitter trendlerine veya yüzeysel siyasi yorumlara uyum sağlamak yok. Sadece saf, sulandırılmamış fikirler var.
Şimdi sahneye Misha Glenny giriyor — deneyimli muhabir, Doğu Avrupa uzmanı ve 'McMafia' kitabının yazarı; organize suçları bir lisansüstü semineri gibi göstermeyi başaran kişi. BBC'nin 'kitaba uygun' hareket ettiğini gösteriyor: deneyimli, küresel bakış açılı ve zaten BBC Radyo 4'ün bir parçası. Ama onun merakı Bragg’ınkine göre o kadar keskin mi olacak? İşte 1 milyar dolarlık soru bu.
Bragg’ın mirası disiplinli entelektüel çalışmanın üzerine kuruludur. Her bölümü bir çene çalma programı değil, mini bir ders gibi ele aldı. Glenny’nin zekâsına evet, itirazım yok — ama bu cerrahi hassasiyeti koruyabilir mi? Balkanlar üzerine yaptığı işler çok etkileyiciydi ancak bunlar hikâye odaklıydı. Akademisyenlere yön vermesine izin verecek mi, yoksa onlara mı yön verecek?
Balkanlar üzerine yazdığı tüm Glenny kitaplarını yutan biri olarak, bunu sevgiyle söylüyorum: bazen karmaşıklığı romantiğe dönüştürüyor. Hikâye anlatımı için işe yarar — ama 'In Our Time' kahramanlar ve dramdan değil, inceledirmelerden bahseder. Bragg büyük ego önlerdi. Umarım Misha, başkanlık koltuğunda yıldız olmaktan ziyade bir hakem olmak демek olduğunu hatırlar.
Her harika BBC Radyo 4 programının arkasında her hafta bir A-seviyesi sınavına girmek gibi bir işi olan araştırmacı ekibi vardır. Prodüksiyon ekibinin rolünü hafife almayın. Onlar soruları şekillendirir, konuklara eleştirel yaklaşır ve programın karşılıklı hayranlık partisine dönüşmesini engeller.
1999'dan beri çıkan her bölümü dinledim. Bragg sadece sunucu değildi — programın ruhuydu. Perşembe sabahları bildiğim sesle yapılan ritüeli bir başkasının sesiyle değiştirmeye hazır değilim. En sevdiğiniz çorbanın tarifini değiştirmek gibi. Glenny’ye şans vereceğim ama kalbim hâlâ Melvyn'de.
David Moyes – Alex Ferguson benzetmesi çok anlamlı. Biri ebedi bir miras bıraktı; diğeri onun ayakkabılarını dolduramadı. BBC 'kurtarıcı kompleksi'nden kaçınmalı — Glenny bir mesih değil, bir yönetici. Show halkındır, sunucunun değil. Onu çok erken taçlandırmayalım.
Final haftamda yağmurlu bir Salı günü 'In Our Time'la tanıştım. Şimdi bağımlı oldum. İşte bu tür podcastler sayesinde hâlâ radyoyu 'içerik' değil, 'kamu hizmeti' diye tanımlıyorum. Glenny’nin 'McMafia' podcasti aslında beni bu dünyaya sokan 'kapı ilacı'ydı. Onu basitleştirmeden taze tutabilecek biri varsa, o da odur.
Ve unutmayın — sadece başkan değil. Mikrofondaki kişi kadar, mikrofonun arkasındaki ekip de önemlidir.
Hadi ama, içten olalım — hayatları pahasına Neoplatonculuk tartışan üç profesörün katıldığı 2000’lerin başında yayınlanan bölümleri herhangi bir şey geçemez. Glenny iyi, ama o güzel, saplantılı kaosu yeniden yaratabilir mi?