Is Hunting Culture Dying Because of Suburbia? And Why Mistletoe Might Get You Arrested
Suburbia Avcılık Kültürüne Son Mu Muayak? Ve Neden Muşmula Toplamak Sizi Tutuklatabilir?
www.starnewsonline.com
This week’s local features hit an emotional nerve. On one hand, foraging for mistletoe—yes, with a shotgun—was a bizarre but heartfelt family tradition in my childhood. On the other, hunting is fading not because people lost interest, but because the woods are gone, replaced by cookie-cutter subdivisions.
Bu haftaki yerel haberler beni duygusal açıdan etkiledi. Bir yandan, muşmula toplamak — evet, tüfekle — tuhaf ama içten bir aile geleneğiydi benim çocukluğumda. Diğer yandan avcılık, insanların ilgisinin azalması değil, ormanların gidip yerlerine standartlaştırılmış konut alanlarının gelmesi nedeniyle kayboluyor.
Development didn't just eat up land—it erased a way of life. The irony? People move to these rural areas for 'peace and quiet,' then pave over every trail and fill the woods with noise and light. And don't even get me started on mistletoe poaching laws. I once got chased by a farmer with a pitchfork. Honestly? I miss the chaos.
Kalkınma sadece toprakları tüketmedi, bir yaşam biçimini silip attı. İronik tarafı mı? İnsanlar 'barış ve sessizlik' için kırsal alanlara taşınıyor, sonra her yürüyüş yolunu asfaltlayıp ormanlara gürültü ve ışık dolduruyor. Muhallebeye (müşmula) yönelik yasa ihlali yasalarından da bahsetmeyelim bile. Bir keresinde bir çiftçi bana bir çatal ile koşturdu. Şunu dürüstçe söylüyorum: şu kaosa artık özlem duyuyorum.
Nostaljiyi anlıyorum ama korunan türlere sınırsız erişimi romantiğe dökmek doğru değil. Muşmula orman ekosistemlerinde bir rol oynar. İsteksizce hasat edilmesi ağaçlara zarar verebilir ve kuş yaşam alanlarını bozabilir. Duygusallığın bilimin önüne geçmesi mümkün değil.
Hiç 50 metre yukarıdaki bir ağaç gövdesine .22’lik bir tüfeğin kurşunuyla ateş etmeyi denediniz mi? Evet, bu hassas tarım. Bir keresinde kuzenim için bir dal düşürdüm, ama üç atış almıştı. Ağaç bile fark etmemişti. Doğa dayanıklıdır. Sakin olun.
Bakın, herkesin ormanların kaybolmasını görmek istemediğini biliyorum ama konut talebi gerçek. Biz 'cenneti asfaltlamıyoruz'—ucuz evler ve okullar sağlıyoruz. Sorumlu kalkınma, yeşil alanlarla bir arada var olabilir.
Sorumlu kalkınma teoride güzel ama benim büyükanne evimden 500 yarda uzakta bir 'yeşile boyanmış' konut kümesi görüyorum. Ve 'yeşil alan' kışın fundanın içinden geçen bir geyiğin sesini asla değiştiremez.
Daha derin kayıp geyikler ya da muşmula değil - kuşaklararası bilgi. Bugün kimse çocuklara nasıl yaban hayatını izleyeceğini veya yenilebilir bitkileri nasıl tanıyacağını öğretmiyor. Bu bilgelik ağaçlardan daha hızlı kayboluyor.
Muşmula için tüfek mi taşıyorsun? Genç, bu sana 500 dolar para cezası ve mahkeme tarihi kazandırır. Sürdürülebilir toplama için izinler var. Onları kullan. Bu 'eğlenceye karşı' değil, 'aptallığa karşı'.
İzinler mi? Biz burada evrak değil özgürlüğü taşırız. Anayasa benim muşmula vurma hakkımı korur. İkinci Değişiklik bu eyleme ev savunmam için gereklidir der.
Bu yorum başlığı tam anlamıyla kırsal nostaljisinin zirvesi. Diğer yandan bir aile kirayı karşılayamadığı için garajda kalıyor. İlerleme her zaman bazı ödünler içerir. Her zaman böyle olmuştur.