Anthony Bourdain Said You’re Wrong About Pigs in a Blanket — And He’s Probably Right
Anthony Bourdain, ‘Sosisli Künefe’ Hakkında Yanıldığınızı Söylüyor — Ve Büyük İhtimalle Haklı
Hanoi sokaklarında satılan yiyeceği denemenizi sağlayıp, otel büfesindeki somonu uyarısı da veren Anthony Bourdain’in, donmuş ‘sosisli künefeler’ için beklenmedik bir zevk taşıdığını biliyor muydunuz? Evet, el yapımı atıştırmalıklar değil, brekizli havyar deniz mahsulleri değil — marketin buzdolabından çıkan küçük sosislerin hamur içinde sarılıp fırınlandığı o nostaljik atıştırma işte işte bu.
Kitabı 'Appetites’te onlara partilerde ‘gizli silah’ der — alaycı bir şekilde değil, çünkü güvenilir, nostaljik ve çoğu el yapımı atıştırmalıklardan tuhaf bir şekilde daha doyurucu olabilirler. Hatta havyar tükendiğinde ondan bile iyi olduklarını iddia eder. Ve dürüst olmak gerekirse? Haklı olabilir. En ucuz şey buzdolabında sahneyi kaparken, bizim 'gourmet' yemeklere olan takıntımız ne anlatıyor?
Eskiden bir yemek şovunu andırırdım — her şeye truffle yağı, sous-vide biftek vs.. Sonra bir akşam yemeği partisinde el yapımı atıştırmalıklar tutulmadı, son anda buzdan sosisli künefe çıkartıp fırına attım. Tepsi boş döndü. Bourdain sadece haklı değildi — ‘şefin öpücüğüydü’.
Ben 'gourmet'le ilgilenmiyorum. Çocuklarımın partide ağlamamasını istiyorum. Sosisli künefe bana 20 dakika huzur kazandırır. Ebeveynliğin duygusal destek yemeğidir.
Bakın, Bourdain'e büyük saygı duyuyorum. Ama donmuş sosisli künefeyi ‘göz kamaştırıcı’ diye nitelendirmek ortalama olana boyun eğmek gibi. Nostaljiyle lezzet yeniliğinden vazgeçmek arasında fark var. Buzdolabına güvenmek yerine, kaliteli bir pâté tercih ederim.
Lezzet yeniliğinin tehlikeye girdiğini mi düşünüyorsunuz? O, ulaşılabilirlikte yenilik yapıyordu. Herkes paté yapamaz. Ama herkes buzdolabından çıkarıp mutluluk yaşatabileceği bir şeyi fırınlayabilir.
Gösterişli yemekler beni stresli yapar. Toda partiyi mutfakta geçirmek istemiyorum. Sosisli künefe sayesinde kendi partimde bir misafir gibi olabiliyorum. Asıl lüks bu.
Tamam, kabul ediyorum — keyif önemli. Yine de ince hamur içinde iyi yapılmış bir sosisin, donmuş bir tüp kadar olmasa da daha fazla hak ettiğini düşünüyorum.
Babam bu atıştırmalıkları her aile buluşmasında sunardı. Onlardan bir tane yediğimde, yeniden sekiz yaşındayım. Onu 20 dolarlık patenden alamazsın.
Kesinlikle. Ve çocuklarımın gösterişli olup olmadığı önemli değil — sadece yemek istiyorlar, ısrar etmeyi bırakmak istiyorlar. Basitlik kazanır.