Honda’s New Super-One EV Is a Nostalgic Middle Finger to Driving Purists — But Will Anyone Outside Asia Get to Drive It?
Honda'nın Yeni Super-One Elektrikli Arabası, Sürüş Meraklılarına Nostaljik Bir Orta Parmak — Ama Asya Dışında Bunu Sürmek Kimin Nezihine?

Honda, yapay vites simülasyonu ve sahte egzoz sesleriyle birlikte ruhunu şarj edilmiş bir Honda e varisi olan Super-One prototipini piyasaya sürdü. İnsanların, aslında vroom edecek hiçbir şey kalmadığı halde hâlâ 'vroom vroom' dopamin etkisi istediğini düşünerek, %100 elektrikli bir arabada hâlâ dişli taklidi yapıyorlar.
Bu arada, 50'li yaşlarda olanlara beklenmedik şekilde hitap eden hibrit 2026 Honda Prelude, Japonya'da tükenmek üzere ve Honda yetişmeye çalışıyor. Yani evet, eğlenceli Honda'ların geleceği parlak. Ama bu gelecek bizim için mi, yoksa sadece diğer herkes için mi?
Dıştan ısıtmalı motorlara — pistonların senfonisine, yağ kokusuna, fiziksel tepkiye — on yıllar harcadık, şimdi bunun hepsini hoparlörler ve yazılımla taklit mi edeceğiz? Bu yenilik değil, duygusal bir plasebo.
Bir Model 3 kullanan biri olarak bunu neden yaptıklarını anlıyorum. Elektrikli arabalar pürüzsüz, hızlı ve sessizdir — ki bu sürüşü garip bir şekilde daha az heyecan verici hâle getiriyor. Yapay geri bildirim eklemek, ham performansın yetmediğinin kabulüdür.
Sürüşün geleceği, satın alamayacağımız, sahte motor sesli tiny bir Japon hatchback mi, bizimse ruhsuz Fiat 500e ve 100 mil için 45 dakika harcayan şarj pimi mi olacak? Teşekkürler Honda. Harika oldu gerçekten.
Super-One'un ne kadar tatlı olduğunu konuşabilir miyiz? Tam bir çizgi kahraman gibi. Durmaksızın park etmeye zorlandığım büyük SUV'lerden dolayı belim ağrıyor ve bu minik şey bir ekmek kutusuna sığabilir. Beni de kayıt yapın.
Biz Super-N'yi alacağız. Siz şikayet edin. CR-V Hibritle mahkûmken biz keyfimizi çıkaracağız. Hayat adil değil.
Ah, hiç kıskanmıyorum tabii ki. Sadece minivan'ımın bardak tutucusundaki ilik kahvemle açık yolların ölümünü yas tutuyorum.
Hepiniz meseleyi kaçırıyorsunuz. Geçmişi kopyalamak değil, emisyonları azaltmak, gürültü kirliliğini düşürmek ve şehirleri daha yaşanılır hâle getirmek mesele. Yapay seslere rağmen Super-One, kentsel sürdürülebilirlik için bir zaferdir.