Wait—Christmas AND the Winter Solstice? Also, Why Is the ‘Shortest Day’ Not Actually the Shortest?!
Bekle bir dakika—Noel VE Kış Dönencesi mi? Ayrıca ‘En Kısa Gün’ neden aslında en kısa değil?!
www.guampdn.com
So apparently, the winter solstice—the so-called ‘shortest day’—was Monday. But get this: it’s not even the shortest daylight period of the month. Due to some celestial quirks, several days around it are actually a minute shorter. I mean, if we’re gonna call it the shortest day, shouldn’t it be the shortest?
Demek oluyor ki kış dönencesi—yani sözde ‘en kısa gün’—pazartesiydi. Ama işin ilginci: ayın en kısa ışık süresine bile sahip değil. Gök bilimsel bazı tuhaflıklar nedeniyle dönenceye yakın birkaç gün aslında bir dakika daha kısa. Bakın, ‘en kısa gün’ dersek, gerçekten en kısa olmalı, değil mi?
And yet, it’s still kind of magical. The sun has hit rock bottom on the horizon and now begins its slow crawl back north. If you watched sunset on Monday, you’d see it kissing the southernmost edge of the sky. That’s the signal: winter’s deepest point. But light is returning. Poetic, no?
Yine de, biraz büyülü. Güneş ufukta en alt noktaya ulaştı ve şimdi yavaşça kuzeye doğru tırmanmaya başladı. Pazartesi günü günbatımını izleseydiniz, gökyüzünün en güney ucuna dokunuyor görürdünüz. Bu bir işaret: kışın zirvesi. Ama ışık geri dönüyor. Biraz şiirsellik, değil mi?
Lütfen, insanlar. ‘En kısa gün’ meselesi sadece bir yaklaşım. Analemma ve eksen eğikliği, günlerin uzunluklarının eşit olmamasına neden olur. Bu astronomide bir hata değil—özellik. Artık yıllar yüzyılları eşit bölemediği için dert yanmazsınız ki.
Evet, bilimsel olarak çok ilginç ama aynı zamanda güzel. Saat 19:03'te bornozumla dışarı çıktım, buharı tüten kakao kaseyi elime aldım ve güneşi güney tepeciklerinin içine batarken izledim. Dünya'nın bir nefes verdiğini hissettim. Benim için önemli olan bu.
İşte bu yüzden astronomiyi seviyorum. Bizleri nesnel gerçeklerle yüzleşmeye zorlar ama onu öznel şekilde yaşamamıza izin verir. Dönence bir veri noktası. Ama aynı zamanda insan hikâyesinin bir ritüel dönüm noktasıdır. İkisine de ihtiyacımız var.
Nesnel olarak evet. Ama yörünge mekaniğini romantikleştiriyorsunuz. Dünya bir nefes vermedi. Sadece 23,4 derece eğik şekilde saniyede 30 km hızla yörüngesine devam etti. Hiçbir dram yok. Sadece matematik.
Açıkçası şehirde, gökdelenler arasında gün batımını izlemeyi denediniz mi? Gölgelerle gerçek hayatta Pokémon GO oynamak gibi. Komşumun duvarındaki bir çatlakla işaretledim. Benim dönence ritüelim işte.
Ve hayır, komşum hâlâ fark etmedi. Henüz.
Demek ki hepimiz, Noel sonrası pazartesi günü yapacak başka işimiz olmadığı için, eski gök olaylarına derinlik atfettik? Tamam tamam.
Şüphecile konuşuyorum: Haklısın. Daha iyi yapacaklarımız var. Kakao var. Gökyüzü var. Hikâyelerimiz var. Herkese mutlu Noeller!