Did the Steelers Just Fire Their Season in the Second Half?
Pekala, Steelers ikinci yarısında sezonunu kendileri mi bitirdi?
Steelerler, iyi bir defans kurgusuyla zorlu Buffalo takımı karşısında ilk yarıda 7-3 önde gibiydi—ikinci yarının üç saniyesine kadar. Rodgers’a Bosa’nın darbesi, top kaybı, Benford’un touchdow’unu izleyen dakikalar... maç aslında orada bitti. Bu sadece momentuma geçiş değildi; Pittsburgh’dan canlı yayınlanan tam bir yıkımdı.
Buffalo’nun 249 yarda toprak oyunu mu? Steelers karşısında rekor. Soyunma odalarında hava tabutlar kadar soğuk olmalı. Aynı sırada, ‘Tomlin’i Kovun’ sloganları ve Pittsburgh’un kutsal marşı ‘Renegade’ çalınırken gelen iç çekişlerin sesi—en net gösterge: taraftarlar bile bu takımın yeniden yapılanma değil, gerileme içinde olduğunu biliyor.
Chuck Noll’un kot giydiği zamanlardan beri Steelers maçlarını izliyorum ama bu gördüğüm en kibirlilik ile beceriksizliğin birleşimi. Sadece kaybetmiyoruz—kendimizi tanıyamıyoruz bile. Ve ‘Renegade’ye aşağılama mı çekiyorsunuz? Bu kuşaklarca yaşanan bir travma.
‘Renegade’ye gelen aşağılamalar, mağlubiyetten daha endişe verici. Bu, kimlik bunalımına vardığımız anlamına geliyor. O şarkı bizim savaş çığlığıdır—dedelerimizden bize geçmiştir. Taraftarlar onu reddettiğinde, bir mirasın ölümüne başsağlığı tutuyorlar demektir.
Tamam ama Rodgers’un tıbbi çadırdan sonra geri gelmesini unutmayalım. Bu azmi gösterir. Tomlin'in temel oyuncularına bağlılığı mı? İşte bu, liderliktir!
Sadakat oyun kazandırmaz. Uygulama kazandırır. Buffalo 249 yarda toprak oyunu yaptı—249!—çünkü Pittsburgh’un defansı melasın içinde koşuyormuş gibi görünüyordu. Buna ‘liderlik’ demek, bir patlayan lastiğe ‘yeni bir yol tutuş tarzı’ demek gibi.
Yani 21’de 10 pas atıp 117 yarda yaptı ve ‘burununda bir kesik’ var? Güzel hikâye. 50 milyon dolarlık bir quaterback, blitz gelmeden darbe yediğinde çıkıyorsa, şu soruyu sormalısınız: bu sakatlık aktörlük mü, yoksa yetenek gerçekten mi sönüyor?
Verilere bakalım: 249 yarda toprak oyununa izin verildi. Bu bir günün kötüsü değil. Bu yapısal bir çöküş. Buffalo, devre arasında sonra ikinci yarılardaki hakimiyetlerinin %87'sinde koşu oynadı. Pittsburgh’un hiç uyum sağlama çalışması olmadı. Bu Tomlin’in sadık olması değil—bu koçluk değil.
Herkes Ray Davis’i kaçırdı (9 taşıma, 62 yarda). Adam, düşmanca AFC North ortamında maç başına neredeyse 7 yarda ortalama yaptı. Sadece yedek değil—sessiz bir silah.
Abartmayalım. Steelers’ın hâlâ playoff şansı var. Ama T.J. Watt haftalarca oynamazsa, bu defans çöker. Bugün bunu gördük. Bu panik değil—düzeni görme.