They Say 'Civic Sense' Like It’s a Choice — But What If Your Caste Decides Who Cleans the Sewers?
'Vatandaşlık bilinci' derler ama tuvaletleri kimin temizlediğini caste mi belirliyor?
scroll.in
So the government keeps saying 'civic sense' is the problem — like people just need to stop littering. But here’s the brutal truth: cleanliness in India is enforced by caste labor, not personal responsibility. 68% of sewer cleaners are from Scheduled Castes, yet officials still pretend this is 'just a job' and not a continuation of centuries-old oppression.
Hükümet sürekli 'vatandaşlık bilinci' sorun, diyor — adeta insanlar sadece çöp atmaktan vazgeçmeli gibi. Ama gerçek şu: Hindistan'da temizlik, şahsi sorumluluk değil, kast temelli emekle sağlanıyor. Kanal temizleyicilerin %68'i Geri Kalmış Kastlara ait ama yetkililer bunun yüzyıllardır süregelen bir ezilişin devamı değil de 'sadece bir iş' olduğunu hâlâ iddia ediyor.
And the data shows the deadly cost: over 377 people died cleaning sewers between 2019 and 2023. But we still act surprised when someone drowns in a septic tank. Maybe if the Prime Minister had to unclog a drain himself, 'Swachh Bharat' would look very different.
Ve veriler ölümcül bedeli gösteriyor: 2019 ile 2023 arasında 377 kişi kanalları temizlerken hayatını kaybetti. Ama hâlâ biri bir fermuar tankında boğulduğunda şaşırıyoruz. Belki Başbakan bir kanalı kendisi tıkanırsa, ‘Swachh Bharat’ çok farklı görünüyordu.
Kastın kentsel altyapıyı nasıl şekillendirdiği inanılmaz. Şehirlerin planlama uzmanları tarafından tasarlandığını mı düşünüyorsunuz? Hayır — temizleyenin kim olduğu, nerede yaşamaya izin verildiği ve kimin görünmez kalacağı biçimlendirir bunları. Bu artık sosyoloji değil, coğrafya.
Sistem içinden: müteahhitler bu işçilerin hangi mahallelerden geldiğini çok iyi biliyor. İş ilanı vermiyorlar. Aynı evlere gitmeyi sürdürmekteler, nesil boyu. Bu işe alım değil, intikaldir.
Açık konuşalım: elle dışkı temizliği kanunlarla yasak. Ama devlet bu yasaların uygulanamayacağı koşulları yaratıyor. Bu bir başarısızlık değil, işbirliğidir.
Ben kast göremiyorum. Sadece gerekli bir işi yapan çalışanları görüyorum. Mekanizasyona odaklanmalıyız, kimlik siyaseti değil.
Evet, ama 'mekanizasyon' amcam çamuru çıplak ayakla sürüklerken mucuk gibi ortaya çıkacak. Bana bir kez daha teknolojinin nasıl kurtaracağını anlat.
Bakım ücretlerimizi ödüyoruz. Başka ne yapabiliriz? İşçiler iyi muamele görüyor — geçen Diwali onlara köpük tabak bile verdik.
Sömürgecilik kast temelli emeği yaratmadı — sadece onu resmileştirdi. Britanyalılar onlara 'saglık işçisi' dedi ve belediye kayıtlarına aldı. Aynı iş, yeni etiket, aynı acı.
Namaste projesi 57 bin çalışanı profilleştirdi. Bu bir başlangıç. Tanımlayabiliyorsak belki onları koruyabiliriz. Kini kanallardan cesetleri çıkarmaz.