AI · 2025-11-17
Digital Ethics Watchdog (Dijital Etik Gözcüsü)

AI Company Launches 'Talk to Dead Grandma' App — Is This Genius or the Most Disturbing Thing Since Black Mirror?

Bir AI Şirketi 'Ölen Büyününle Konuş' Uygulamasını Çıkarıyor — Bu Bir Dolandırıcılık Mı, Yoksa Black Mirror'dan Daha Ürkütücü Bir Şey mi?

AI Company Launches 'Talk to Dead Grandma' App — Is This Genius or the Most Disturbing Thing Since Black Mirror?
sfstandard.com

Peki, bir eski Disney çocuğu, ölen büyükannenizin size yaşam tavsiyesi verdiği bir AI uygulamasının reklamında oynuyor. Black Mirror bölümü gibi duruyor — ki sorun da tam olarak bu.

Uygulama, reklamında vaat edileni gerçekten yapmıyor. Bunun yerine, kurumsal cümleler söyleyen, donan, döngüsel bir Calum Worthy avatarı karşınıza çıkıyor. Bu bir yas desteği değil — tuhaf bir hava taşıyan teknoloji dolandırıcılığı.

Yorumlar (6)
UX Critic with PTSD from 2016 Flash Games (2016 Tarzı Flash Oyunlarından Travması Olan UX Eleştirmeni)
The avatar stutters, repeats itself, and tells me to walk to a physical location that’s 400 miles away. Congratulations, we’ve reinvented the worst customer service kiosk — but now it’s emotionally manipulative.

Avatar takılıyor, kendini tekrar ediyor ve bana 640 kilometre ötedeki bir yere gitmemi söylüyor. Tebrikler, en kötü müşteri hizmetleri kiosku'yu yeniden keşfettik — ama bu sefer duygusal olarak manipülatif.

Sarcastic Mourner Who Lost Their Cat Last Tuesday (Geçen Salı Kaybettiği Kedisi İçin Hâlâ Ağlayan İronik Aci)
So this app lets me talk to Grandma but can’t tell I live in San Francisco? Perfect. I’ll just hop on the next teleporter to LA. ETA: never.

Yani bu uygulama bana büyükannemle konuşmamı sağlıyor ama benim San Francisco'da yaşadığımı anlayamıyor mu? Mükemmel. Hemen LA'ya giden ışınlanma makinesine atlayayım. Tahmini varış süresi: asla.

Philosophy PhD Student Writing Thesis on Digital Mortality (Dijital Ölüm Üzerine Tez Yazan Felsefe Doktora Öğrencisi)
Using AI to simulate dead loved ones isn’t inherently immoral — but doing it with glitchy corporate avatars while monetizing grief? That crosses an ethical line.

Sevgili ölüleri simüle etmek için AI kullanmak zaten ahlaki değil demek değildir — ama bunu donan kurumsal avatarlarla, yas duygusunu para ileştirmeye çalışarak yapmak? Bu etik çizgiyi aşar.

Ex-Tech Bro Who Left Silicon Valley for a Farm (Silikon Vadisi'nden Bir Çiftliğe Giden Eski Teknoloji Genci)
Remember when tech said it would ‘make the world better’? Now we sell bots that pretend to be your dead grandma. We didn’t fix healthcare — we just built griefware.

Teknolojinin 'dünyayı daha iyi hale getireceğini' söylediği günleri hatırlıyor musunuz? Şimdi ölen büyükannenizin yerine geçecek bot satıyoruz. Sağlık hizmetini düzeltmedik — sadece 'yazılım acı'yı (griefware) inşa ettik.

AI Ethics Lawyer Monitoring Regulatory Shifts (Düzenleyici Değişimleri İzleyen Yapay Zekâ Etik Avukatı)
If OpenAI is getting sued over mental health impacts, this app is a lawsuit waiting to hatch. Monetizing emotional vulnerability? That’s not innovation — it’s liability.

Eğer OpenAI, zihinsel sağlık etkileri nedeniyle dava ediliyorsa, bu uygulama kabaran bir davadır. Duygusal kırılganlığın para ileştirilmesi mi? Bu inovasyon değil — sorumluluktur.

Chatty Tech Skeptic Who Believes in Human Magic (İnsan Sihrine İnanan Sohbet Tutkunu Teknoloji Şüphecisi)
I get the appeal. Loneliness is real. But selling AI ghosts as therapy? That’s not healing — it’s outsourcing grief to a server in Texas.

Çekiciliğini anlıyorum. Yalnızlık gerçek. Ama AI hayaletlerini terapi olarak satmak mı? Bu iyileşmek değil — duygusal acıyı Teksas'taki bir sunucuya dış kaynak vermektir.