This College Dropout Built a $6M Ag-Tech Empire to Stop Sows from Crushing Piglets — Was It Medical School or Madness?
Bu Üniversite Terkisi, Yavruları Ezdirmemek İçin Midesiz Domuzlara Teknoloji Geliştirdi — Tıp Fakültesi mi, Yoksa Delilik miydi?
Tanışın Matthew Rooda ile: tıp eğitimini bırakan, artık binlerce domuz yavrusunu kurtaran yapay zekâ destekli bir domuz bakım sistemi kuran bir genetik öğrencisi. 'Çılgın' fikri mi? Hastane hemşirelik teknolojisini ahırlara uygulamak. Sadece bir dişi domuz yavrularını ezmeden önce çiftçiyi uyarmakla kalmıyor, PigFlow adlı bir yazılımla domuzların üreme yaşam döngüsünün tamamını yönetiyor.
Ama işin aslı şu: ilk prototipleri çok iyi çalıştı. Çiftlikler yavruları kurtarmaya başladı — ama daha sonra kötü veriler ve zayıf çiftlik prosedürleri nedeniyle kaybedildi. Gerçek problem teknoloji değildi. Onu çevreleyen insani sistemdi. Bu yüzden hemşirelik evlerine ve hastanelere döndüler — evet, gerçekten — ve yoğun bakım seviyesindeki bakım koordinasyonunu kopyaladılar. Artık %93 müşteri kalıcılık oranları kanıtlıyor: ag-teknoloji sadece sensörlerden ibaret değil. İnsanların nasıl bakım verdiğinin değişmesi söz konusu.
Bekleyin bir dakika. Bir şeyi netleştirelim — yoğun bakım izleme teknolojisini DOMUZLAR için mi kullanıyoruz? Oysa kırsal hastaneler bile güvenilir internete sahip değil! Yeniliği takdir ediyorum ama bu, bir el arabasına Lamborghini motoru koymaya benziyor. Domuz için harika, kaynak dağılımındaki eşitsizlik için berbat bir metafor.
Uzun süreli bakımda çalışan biri olarak söyleyebilirim: benzerlikler BELLİDİR. Düşme uyarıları, ilaç izleme, vardiyalar arası geçişler var — hepsi insan bakımında felaketleri önler. Eğer domuzlar için işe yarıyorsa, bu teknoloji yaşlı bakımında sadece yarım bütçeyle ne yapabilir düşünün. Biz ataşelerle çalışırken domuzlar yapay zekâ alıyor. Şaşırtıcı.
Buradaki gerçek kazanımı atlamayalım: 'insana odaklı otomasyon'. Bu ifade Tarımsal Felsefe’de Nobel Ödülüne layıktır. Birçok teknolojik 'çözüm' sadece insanları değiştirir. Bu ise? Onları güçlendirir. Veri girişi için değil, gerçek hayvan bakımı için çiftçiyi ahıra geri getirmek üzere sensörler kullanır.
Benim zamanımda kulaklarımızı ve gözlerimizi kullanırdık. Şimdi çocuklara bir domuzun sorunlu olup olmadığını bilecek uygulamalar mı lazım? Verimli olduğunu anlıyorum ama bir uyarı sesiyle içgüdüyü değiştirirseniz bir şeyler kaybolur. Robot yetiştiriyormuşuz gibi geliyor, hayvan değil.
Beş yıl sonra %93 kalıcılık oranı mı? Tarım teknolojisinde mi? Bu ejderha seviyesinde sadakat. Çoğu SaaS platformu bunun peşinden koşardı. 'Yavruları kurtar'dan 'tüm bakım ekosistemi'ne yapılan geçiş dâhiyane oldu. Gerçek darboğazı çözdüler: insan uygulaması. Artık sadece yazılım satmıyorlar — huzur satıyorlar.
Üç evcil domuzum var. Ayaklarına bastığım kezler saymakla bitmez. Eğer bu teknoloji küçük çiftliklere ulaşır, 'Hey, Wilbur’u ezme' uyarısı için gerçek para veririm. Kalbim bir çığlık daha kaldıramaz.
İşte bu yüzden Iowa’yı seviyorum. Bir startup’ın çiftlikte doğup hemşirelik evinde şekillenip şimdi küresel ölçekte büyüdüğü başka nerede bulunur? Bu sadece tarım teknolojisi değil. Kırsal inovasyonun en iyi halidir.