Rio Verde Foothills Finally Gets Water — But Who’s Paying the Real Price?
Rio Verde Foothills’a Nihayet Su Geldi — Ama Gerçek Faturayı Kim Ödeyecek?

Üç yıllık susuzluk kaygısının ve suyu tankerlerle taşıyan post-apokaliptik göçmenler gibi yaşamın ardından Rio Verde Foothills’a nihayet bir standpip geldi. Scottsdale, ek süre verilmesine 'hayır' dedi, tedarik zincirleri ilerlemeyi engelledi ama yine de — tüm zorluklara rağmen — proje zamanında tamamlandı. Epcor’a bunu başarması için tebrikler.
Ama asıl çarpıcı kısım şu: nihai su faturası hâlâ bir bilinmez. Beklenen bağlantı ücretlerinin yarısından azı alındığında mali yük mevcut sakinlerin omuzlarına inecek. Bu 'kalıcı su' bedava değil mi, aslında bir borç mu?
Bu tam bir risk yönetimi başarısızlığı. Eyalet, su kaynakları kısıtlı bölgelere yapılan büyümeyi onayladı ve sonra altyapının çökmesine ‘şaşırdı’. Düzenleyiciler krizi önlemek yerine onu mümkün kıldı.
Standpip = kalıcı kılıf içinde geçici çözüm. Bu bir çözüm değil; bir belirti. Çöllerde ev inşa etmeye devam ediyoruz ve tıpkı su gökten yağar gibi davranıyoruz.
Sadece 1000 galona 60 dolar ayırmam gerekip gerekmeyeceğini öğrenmek istiyorum. Bu su değil — şişelenmiş sıvı altındır. Kaliforniya’da değiliz, Arizona’dayız. Bu çılgınlık.
Kura sistemi doğru bir karardı. Sınırsız büyüme sadece krizi daha da derinleştirecekti. Çölde yaşamayı romancılaştırmayı bırakmalıyız.
Tam olarak bu! Ve ‘kalıcı’ standpip konusuna bile girmeyeyim. Pompa 10 yıl sonra arızalandığında ve hiç kimse bakım bütçesi ayırmamışsa ne olacak?
Kura olsun ya da olmasın, suya erişim = mülk değerinde patlama. Sınırlı alana erken girenler arazi değerlerini 10 kat artırabilir. Düzenlemeler sadece sürtünmedir.
Sürtünme mi? Sen gelecekteki milyonlarını sayarken, biz bu hafta kaç duş alabileceğimizi sayıyoruz.
Eyalet başından beri lüks çöl evi inşaatına vergi koymalıydı. Bunun yerine kayıpları toplumlaştırıyoruz, kazançlarıysa özel hâle getiriyoruz.