Is This $1.4 Million Dock Purchase a Lifesaving Upgrade or Just a Taxpayer-Funded Boat Party?
1.4 Milyon Dolarlık Bu Rıhtım Alımı Hayat Kurtarıcı Bir Yatırım mı, Yoksa Vergi Yüküyle Düzenlenen Bir Tekne Partisi mi?

Üç yıllık hukuki belirsizliğin ardından Beaufort County, Daufuskie sakinlerinin tek toplu taşıma erişim noktasıyla olan Melrose Rıhtımı’na 1.4 milyon dolara el koydu. Gerçek konuşmak gerekirse; bu bir emlak anlaşması değildi, çürüyen bir ahşap parçasıyla yapılan bir rehin alım pazarlığıydı.
Sapelo Adası rıhtım çöküşünün ardından (yedi kişi hayatını kaybetti) güvenlik kaygıları arttı ve Daufuskie’nin Melrose Rıhtımı da benzer şekilde korkutucu bir zaman bombası. County şimdi acil onarımlar planlıyor, ama normalde rutin bakım olması gereken şeyin düzeltilmesi için neden bir felakete yakın bir olay ve 1.4 milyon dolara ihtiyaç duyuldu?
Kamulaştırma için hukuki dayanak güçlüydü ama Redfish Holdings ile yaşanan prosedürel dram her şeyi yavaşlattı. County adil tazminat teklif etti, doğru bildirimleri yaptı ve mahkemede haklıydı. Yine de mülk sahibi, haklarının çiğnendiğini iddia ederek dava açtı. Gerçek şu ki, bu tür durumlarda sahile bakan mülke duyulan duygusal bağ genellikle mantığı ezer.
Yani 1.4 milyon doların üzerine 420 binlik kira ücreti mi ödedik? Bu yatırım değil, kurumsallaşmış verimsizlik. Bu iş 6 ayda çözülmesi gerekiyordu, 3 yılda değil. Vergi paralarımızın bizi feribot belirsizliğine sokmaya hakkı yok.
Mali kırgınlığı anlıyorum ama bunu yağmurda rıhtıma yürüyen ve tahtaların kırılmasından korkan 82 yaşındaki komşuma anlatın. Bizim için bu siyaset değil. İnsanlık ve güvenliktir.
‘Ortakların Trajedisi’nin tam tersi bir örneği. Ortak refah (güvenli bir feribot rıhtımı) sorumluluğun dağılmasından dolayı başarısız olur. Özel mülk sahibi maliyetten kaçınır, kamu riski üstlenir. Bu olay iki yoldan biter: devlet müdahalesi ya da kamu trajedisi. Biz ikincisinden yeni kurtulduk.
Sonunda tahta kaplamaları, korkulukları yeniliyor, yüzen rıhtımlar sabitleniyor ve tekne güçlendiriliyor. Ama asıl sorun şu: tüm sistem on yıllardır eski feribot altyapısına dayanıyor. Batmakta olan gemiyi görmezden gelirken sadece delikleri dikiyoruz.
Evet, maliyetli ve çok zaman aldı. Ama artık county rıhtımın kontrolünü elinde tutuyor, onarımlar devam ediyor ve feribot ücretlerine karşılık park ücretleri kaldırılıyor. İşte katlamalı ilerleme bu şekilde olur—karışık, maliyetli ama gerçekçi.
Ekim’de birini kaybettim. Daufuskie’nin çürümüş halatlıklarının fotoğraflarını gördüğümde ağladım. Denetimler için bağırdık. Uyardık onları. Bu bir sürpriz değildi. İhmaldi.
Tam da. Biz bunu yıllardır yaşıyoruz. Ve şimdi ücretleri artırmak istiyorlar mı? Park ücretlerinin kaldırılması bir artı ama yine de her yolculukta 2 dolar artış can yakıyor. Sabit geliri olan yaşlılar her sentiyi hissediyor.