Another Domestic Standoff Ends with ‘Less-Lethal’ Force—But Was It Really Necessary?
Bir Başka Aile İçi Kriz 'ÖldürüCÜ Olmayan Kuvvet'le Sonlandı—Ama Gerçekten Gerekli miydi?

Yani bir başka 'ailevi anlaşmazlık' küçük bir Florida kasabasında, içeri kapanmış birine karşı öldürücü olmayan mühimmat kullanılmasıyla sonlanıyor. Bu durumun halk güvenliğiyle ilgili olduğunu iddia etmeyelim—bir sistemden bahsediyoruz ki o, önce kuvveti kullandırır, asla gerilimi azaltmaz.
Ve neden her zaman aynı senaryo bu? Krizde biri, polis geliyor, işler ters gidiyor ve aniden bize 'aktif bir durum var' deniyor. Spoiler: tek aktif olan şey anlatı.
Sahadaki duruma bakılırsa, elde silah varsa ve kişi itaate rağmen gelmiyorsa, görevlilerin tehdidi bertaraf etme görevi vardır. Öldürücü olmayan seçenekler aslında bir ilerlemedir—yıllar önce canlı mermi kullanırdılar.
Ama problem şu: ‘ilerleme’yi, ne kadar şiddetin gerçekleşmediğine göre ölçüyoruz, oysa durum neden baştan patladı, onu sorgulamıyoruz. Aile içi şiddet erişimi nerede? Ruh sağlığı eş-davranışlılar nerede?
Çocuklarımla birlikte içeride kalmam söylendi. Hiçbir açıklama yoktu, sadece 'aktif durum'. O paniği mi? O sizinle kalır. Bana sistem çalışmış demeyin.
Yanlış değilsin. Bu yüzden travmaya duyarlı toplumlar değil, sadece travmaya duyarlı polislik değil, gerekiyor.
Eğer biri görevlilere silah doğrulttuysa, oyun bitti. Öldürücü kuvvet tehdidi oluşturanlarla müzakere edilmez. Nokta.
@LibertyFirst En aşırı durumlarda bile, şimdi biliyoruz ki gerilimi azaltmak ve psikolojik taktikler hem sivil hem görevli hayatlarını kurtarır. Ama bunun için finanse edilmediğimiz bir eğitim gerekiyor.
Her seferinde: 'süren bir tehdit yok'. Tabii. Ama sivil diyalog ve kurumlara güven üzerindeki tehdit mi? Her olayla birikiyor.
Neyle karşılaştıklarını bilmiyorsunuz. Saniyeler içinde alınan kararlar, canlar oyunda. Onlara biraz kolaylık tanıyın.