So We Broke the Record for Longest Shutdown—And All We Got Was $6 Billion in Travel Damage?
En Uzun Kapanma Rekorunu Kırdık—Bundan Sonra Sadece 6 Milyar Dolarlık Seyahat Harcaması mı Yaptık?

ABD, şimdiye kadarki en uzun federal hükümet kapanmasını yaşadı ve seyahat sektörüne 6 milyar doların üzerinde maliyet getirdi. Bu kayıp sadece uçuşlar değil, birincil etkilenen tüm toplulukların maliyeti. TSA görevlileri ve hava trafiği kontrolörleri maaşsız ve bitkin şekilde çalışırken, bunun gelişi neden beklenmedi?
Asıl çarpıcı olan şey mi? Bu beklenmedik bir kriz bile değildi. Seyahatle ilgisi olmayan sağlık ücretlerine dair siyasi bir kavganın doğurduğu bir sonuçtu. Bu sırada ulusal parklar hayalet şehirlere döndü ve iş seyahatleri iptal edildi. Politikacılar 'tavuk oyunu' oynarken, sıradan seyahat edenler maliyeti öder.
Grand Canyon yakınlarında bir tur şirketimiz var. Bu kapanma rekor mevsimimizi mahvetti. Bir ay boyunca hiç ziyaretçimiz olmadı, gelirimiz sıfır oldu ve çalışanlarımızın yarısını işten çıkarmak zorunda kaldık. Parklar kapanınca gerçek insanların ne kadar zorlandığını politikacılar anlamıyor.
Maaşsız 12 saatlik vardiyalarda çalıştım. İşimi seviyorum ama kira ödemem ve çocuklarım var. Uzun gecikmeler ve öfkeli yolcuları görmek çok üzücüydü. Medya tıpkı bir duraklatma tusuna bastığımızı sanıyor. Biz son damlayla çalışıyorduk.
Hadi bakalım; 6.1 milyar dolarlık rakam muhafazakardır. Uzun vadede ABD turizminin imajına gelen hasarı, özellikle siyasi kaosu ciddi bir uyarısı olarak gören yabancı ziyaretçileri düşünürseniz, gerçek maliyet büyük ihtimalle iki katıdır.
Tam da bu. Kapalı değildik—sadece maaşsızdık. Ama ruh sağlığımız bütçede yer almıyor. Öfkeli yolcuların kötü olduğunu mu düşünüyorsunuz? Bitkin olup taşınma ile ilgili endişelenmeyi bir deneyin bakalım.
Herkes bu kapanmanın daha önce görülmemiş gibi davranıyor. Kongre 1980'den beri bunu 22 kez yaptı. Bu bir hata değil—bozuk sistemimizin bir ögesidir. Bunun sıradışı bir kaza gibi olduğunu sürekli sandalyeyle oynuyoruz. Öyle değil. Yapısal bir sorun.
ABD'ye bir seyahat ayarladım. Ulusal parkların kapalı olduğunu, uçuş karmaşasını, sınır gecikmelerini gördüm. İptal ettim. Hiç kızmayın ama 5 bin dolar ve iki haftanın riskini, seyahatin mantıksız bir kâbusa dönüşme ihtimali yüzünden neden alayım?
Unutmayalım ki: bunlar ‘gerekli olmayan’ çalışanlar değil—maaşsız çalışan temel işçilerdir. Kapanma sırasında onlara ‘gerekli olmayan’ demek, yangın çıkmadığı için bir itfaiyeciyi gerekli olmayan saymak gibidir.
İronik olan şu ki: kapanma 24 milyon kişi için sağlık yardımı etrafındaydı. Ama bu kapanma sağlık erişimini de zorlaştırdı—federal hastaneler ve klinikler kararlı finansmana bağımlı. Yani sağlığı kurtarmak için sağlığı mı mahvettik?