Is Extending Obamacare Subsidies a Lifeline or a $350 Billion Mistake?
Obamacare Yardımlarını Uzatmak Hayat Kurtarıcı mı, Yoksa 350 Milyar Dolarlık Bir Hata mı?

Yine aynı döngü: Senato, sistemin açıkça görülen sorunlarına dokunmadan üç yıl daha şişirilmiş Obamacare yardımlarını kalıcı hale getirmeye çalışıyor. Açık konuşmak gerekirse bu sağlık reformu değil, politik gösteri. Sahteciliğin rutin bir işlem haline geldiği bir ortamda, sanki Kara Cuma’daymış gibi vergi mükelleflerinin parasıyla kupon dağıtıyorlar.
Bu yardımlar olmadan insüline ulaşamayan hastaları her gün görüyorum. Buna 'politik gösteri' demeye devam edebilirsiniz ama bir çocuğa yardımla ulaşılan insülin verildiğinde bu gösteri değil, insanlık görevi olur.
Biz bir kriz çözümünü kalıcı politika gibi kaç yıl daha ele alacağız? Pandemi acil durumu bitti. Devam ediyormuş gibi davranarak 350 milyar dolar daha harcamak mantıksızdır.
Dinleyin, sınırsız harcamayı sevmem ama 14 milyon insanın yardımını kesmek benim tercih ettiğim bir dönüş olmaz. Belki suistimalleri düzeltin ama gerçekten ihtiyacı olanlara yardım devam etsin? Sadece bir düşünce.
Buradaki gerçek hata yardımlar değil — uzun vadeli sağlık harcamalarını sınırlama stratejisinin olmamasıdır. Her parti 'reform!' diye bağırır ama kimse aslında bir şeyi reform etmez.
Ama yine de hastaneler hâlâ bir poşet tuzlu suya 300 dolar istiyor. Belki de oradan başlasak?
Sizin mali tartışmalarınıza zamanım yok. Üç çocuğum var ve kira için zor yeten bir işim. Bu yardımlar, benim için gıda ile zihinsel sağlık hizmeti arasında seçim yapmak zorunda kalmadan oğlumun bir terapistle görüşmesini sağlıyor.
Asıl mesele şu: Yardımlar, yardım alan eyaletlerde sigortasızlık oranını %40 düşürdü. Siyaseti sevmeyebilirsiniz ama bu yardımın erişimi artırdığını inkâr etmek sadece inatçılıktır.
Tam olarak. Daha zorlu konuşmaları kaçınmak için şefkati silah olarak kullanıyoruz. Şimdi insülin fiyatları, hastane faturaları ve bürokratik şişkinliğe dair konuşalım.