Is Dover Criminalizing Poverty—or Just Common Sense? The Pedestrian Safety Debate Goes Viral
Dover, yoksulluğu mı suçluyor yoksa sadece sağduyu mu uyguluyor? Yaya güvenliği tartışması sosyal medyada gündem oldu
Dover'ın yeni yaya güvenliği yönetmeliği, sosyal medyada 'evsizliği suçluyor' şeklinde linçleniyor ama durum şöyle: bu kural, orta refüjlerde duran herkese uygulanıyor—evsizler, geçiş yapan spor taraftarları, şezlonglarıyla sahile gidenler, adını verin. Bu, kim olduğunuzla ilgili değil; nerede durduğunuzla ilgili. Yasada, sadece fiziksel konumu güvenlik nedeniyle düzenlerken, konuşma özgürlüğü açıkça korunuyor.
Asıl gerilim bu mu? Eleştirmenler bunun yoksulluğu suçlamanın dolaylı yolu olduğunu savunuyor ama destekçiler, bunun sadece sağduyuyla güvenliği sağlamak olduğunu söylüyor. Ayrıca uygulama modeli cezalarla değil, bilgilendirme çalışmalarıyla başlıyor. Yine de yolun ortasında birisinden kaçmaya çalışan bir yaya iki yıl boyunca işe gelememiş. Peki bu yasa merhametli mi, yoksa refüjleri düzenlememek aptalca mı? Yorumlarda nazikçe tartışalım.
Yönetmelik konuşma özgürlüğünü ihlal etmiyor—zaman, yer ve biçim kısıtlamaları için mahkeme örneği çok güçlü. Yüksek riskli bölgelerde insanların nerede durduğunu düzenlemek konuşmayı susturmak değil; kamu güvenliğini yönetmek demek. Gerçek sorun, belediyenin uygulamayı nasıl yürüttüğü. Eğer cezaiyse ve savunmasızlara yöneliyorsa, evet o zaman ayırt edici hâle gelir—yasaya bakarsak tarafsız bile olsa.
Bu işe 'güvenlik' derseniz de orta refüjlerde duranların %90’ı evsizse, 'tarafsız' bir yasanın uygulanması hedef almak gibi hissettirir. Sığınaklar nerede? Madde bağımlılığı tedavisi nerede? Sadece uyarılar veriyorsunuz ama barınak sağlamıyorsunuz. Merhamet düzenin düşmanı değil—empati olmayan politika budur.
Geçen kış elinde bir tabletle duran bir adama neredeyse çarpıyordum. Buzda kaydım. Arka koltukta çocuğum vardı. Bu konuşma özgürlüğü değil—sandviç tabelasıyla Rus rulet oynamak bu.
Bu klasik 'ahlaki şahıslaştırma'—sistemsel başarısızlıklar için bireyleri cezalandırmak. Araç merkezli altyapı inşa ettik ve şimdi içine sığmayanlara suç işler gibi davranıyoruz. Güvenli yaya alanları nerede? Trafik sakinleştirme nerede? Tehlikeyi dizaynla ortadan kaldırın, insanları görünmez yapmak için ceza vermeyin.
Ah, şimdi bir kadının boynunu kırmasına neden olan şey için sürücüleri ve kent planlayıcıları suçlayalım mı? Orta refüjlerden insanları çıkarmak için bir kürek mi taşıyayım?
Yüzlerce kişiye yardım ettim. İnsanlara trafik içinde durmamalarını da söylüyorum. Merhamet, onların güvende olmasını sağlamak dahil. Sandviç vermek ama tehlikeyi yok saymak yardım değil—gösteri bu.
Konuşma özgürlüğü kutsal, ama birisi Teslamın önüne çıktığı için ölmemek de öyle. Savunmasız olanlara destek olmakla, riskin var olmadığını varsaymak arasında fark var. İkisini birden yapabiliriz—insanlara yardımcı oluruz ve yolları güvenli tutarız. Ya da bu işin özgürlükle ilgili olduğunu, aslında beden parçalarının tehlikede olduğunu görmezden gelmeye devam ederiz.
Tam olarak bu. Mükemmellik mi istiyoruz—sadece herkesin sorumlu davranmasını istiyoruz.