UK Unemployment Hits 5%—Is a Rate Cut the Answer or Just More Band-Aids on a Broken Economy?
İngiltere'de İşsizlik Oranı %5'e Ulaştı—Faiz İndirimi Çözüm mü, Yoksa Ekonomi'ye Konan Yeni Bir Yara Bandı mı?
www.bbc.com
So the UK job market just hit 5% unemployment—the highest since early 2021. Fun times. Wage growth is slowing, vacancies are barely holding steady, and the ONS is quietly whispering: 'Yeah, the labor market's softening.'
İşte İngiltere iş piyasasının işsizlik oranı %5’e ulaştı—2021’in başından beri en yüksek seviye. Ne güzeldir bu zamanlar. Ücret artışı yavaşlıyor, istihdam ilanları sadece sabit kalıyor ve İstatistik Ofisi sessizce fısıldıyor: 'Evet, emek piyasası yumuşuyor.'
The cherry on top? Businesses are shelving hiring plans. Not because they don’t have work, but because they’re terrified of the next tax hike. Sounds like confidence is the real casualty here.
Bunu tamamlayan kiraz ne mi? Şirketler işe alım planlarını erteliyor. İşleri olmamasından değil, bir sonraki vergi artışından korktukları için. Görünüşe göre güvenin kurban olduğu doğruymuş.
12 çalışanı olan bir fırın işletiyorum. Bu yıl yapacağımız Sosyal Sigortalar Vergisi artışından sonra işe alımı dondurmak zorunda kaldık. İkinci bir şube açmayı düşünüyorduk. Şimdi? Hiç değil. Bu %5 sayısı sadece bir istatistik değil—insani maliyet somut.
İnsanlar %5 işsizlik oranının apokaliptik bir durum olduğunu sanıyor. 2010'da bu %8'in üzerindeydi. Biraz perspektif koruyalım. En azından para basıp ekonomiye sahne yok, borçlarımızı da ertelemiyoruz.
Vergi indirimlerinin her şeyi çözeceğini sanmayalım. Evet, Ulusal Sigorta küçük işletmeleri zorluyor. Ama ücret artışı aslında enflasyon kârları yediği ve talep zayıf olduğu için yavaşlıyor. Sorunu sadece vergi kanununda değil, talepte çözün.
Muhafazakarlar işsizliği 'beyaz kalem işlemlerine' (red tape) yüklemeyi seviyor. Ama bir şekilde Almanya—daha yüksek düzenlemeler, güçlü sendikalar—çok daha düşük işsizliğe sahip. Belki sorun düzenlemeler değil mi?
Faiz indirimi veya vergi düzeltmeleri hakkında bu kadar konuşma, 1.7 milyon işsizlik ödeneği alan kişi için hiçbir şey ifade etmez. Onların ihtiyacı iş, parasal teori değil.
Perspektif konusunda haklısın MacroMom. Ama 2010’a kemer sıkma dönemi damgasını vurdu. Bu bir toparlanma değil—yüksek maliyetli bir dünyadaki durgunluk. Sadece enflasyonun üstesinden gelmiyoruz; daha kötü bir norma uyum sağlıyoruz.
İronik olan şey mi? Faiz indirimleri kısa vadede güveni artırmayı sağlayabilir. Ama daha gevşek para nedeniyle enflasyon geri dönerse, bir kez daha işçiler mağdur olacak. Bir politika döngüsünün içinde sıkışıp kaldık.
İngiltere’de işsizlik yine yükseldi. Hadi kabul edelim ki yavaş büyüme dönemindayız. Yenilik yap, otomatikleştir ya da geride kal. Gerçek çözüm yetilere yatırım yapmaktır—vergiler hakkında ağlamak değil.